TATTOOS | Zal ik…?

*Oké, mam, en… haal weer adem. Het is maar een titel.*

Tatoeages, ik vind ze fascinerend. Hoewel ik echt niet alles mooi vind, blijf ik automatisch kijken wanneer ik ergens een tattoo voorbij zie komen, online en in real life. Het idee dat iemand iets op zich heeft laten zetten dat nooit meer weggaat, vind ik gewoon bijzonder. Het plaatje of de tekst moet wel iets speciaals betekenen of je moet het wel héél mooi vinden als je uiteindelijk besluit het voor eeuwig op je lichaam te laten zetten. Daarom ben ik altijd benieuwd naar het verhaal achter de tattoo. 

Of ik zelf een tattoo zou willen? Daar ben ik nog steeds niet over uit. Ik denk er al jaren over na, maar ik twijfel zo erg dat ik het voorlopig niet ga doen. Toch word ik er elke keer weer naartoe getrokken. Fascinerend blijft het goede woord. De vraag is echter of ik het zo fascinerend vind dat ik zelf een tattoo wil, of dat ik het ‘gewoon leuk’ vind bij anderen.

Ik vind kleine, zwarte of witte tattoos mooi. Een woord of klein tekeningetje. Subtiel, maar met een mooie betekenis erachter heel speciaal. Als ik iets zou laten zetten, wordt het, denk ik, iets kleins. De pols/arm vind ik een mooie plek, maar ook een plek die je makkelijk bedekt kunt houden, trekt me wel. Grotere, zwarte tattoos vind ik meestal niet zo mooi. Al zijn er altijd uitzonderingen: de grote tattoo die Laura op haar rug heeft, vind ik erg mooi. Gekleurde tattoos vind ik ook mooi. Van de tatoeages aan de dames van A Beautiful Mess word ik bijvoorbeeld spontaan vrolijk! Met recht ‘versiering voor je lichaam’. Maar ja, wel definitief. Wat als je ineens zin hebt in iets anders?

Het blijft lastig. Je zit er immers voor altijd aan vast. Dus wat kies je dan? Veel mensen roepen dan: ‘En wat nou wat je ouder wordt?’ Voor die mensen heb ik nieuws: je wordt er over het algemeen niet mooier op als je ouder wordt, met of zonder tattoos. Al neemt het niet weg dat ik daar ook wel bij stil sta, hoor.

Wat ik ook altijd zo flauw vind: mensen die je beoordelen op je tattoos. Waarom? Alsof iemand automatisch ordinair is wanneer hij of zij (veel) tattoos heeft. (Wanneer is iemand überhaupt ordinair? Waarom moet je dat zo benoemen?) De dag dat iedereen elkaar neemt voor wie hij of zij is, hang ik de vlag uit. Wat zeg ik? Ik vreet ‘m op. Met een arm vol tattoos. Of niet.

Heb of wil jij een tattoo? En zo ja: wat dan? En waarom? Ik ben heel benieuwd! Vertel me het verhaal!

Wit - kopie - kopie-001

[dot_recommends]

Follow my blog with Bloglovin

56 thoughts on “TATTOOS | Zal ik…?

  1. K ben er dol op..heb er inmiddels 5… Waarvan 1 echt hele grote..(die moest wat coveren)
    En er komt vast wel weer wat bij,.wil nog iets samen met mijn moeder laten zetten…

    Ook mijn vriend is er dol op..zijn ene arm is helemaal vol. En zijn andere arm half…ook hij is nog niet klaar…:)

  2. Ik heb geen tattoo, soms denk ik wel eens dat ik heel klein een ballet schoen achter mijn oor wil maar dan moet ik op mijn werk altijd mijn haar los. En dat heb ik liever niet. Dus voorlopig geen tattoo. Vind het eerlijk gezegd ook niet passen haha

  3. Nee ik wil ze niet maar vind wel net als jij het verhaal er achter vaak heel bijzonder. Ik zou er bijvoorbeeld wel eentje nemen als mijn kinderen wat overkomt maar daar ga ik dus maar niet vanuit. Ik vind trouwens je laatste alinea helemaal waar. Wat zou het fijn zijn als we iedereen gewoon nemen zoals hij of zij is, jaaaa daar teken ik voor!

  4. Mijn man en ik hebben op het punt gestaan tattoo’s te laten zetten.
    Was nog voor ons trouwen en een vriendin van me liet haar tattoo zetten en wij gingen mee.
    Ik liep er al erg lang mee rond en had eigenlijk zelfs al een afspraak gemaakt met die man.
    Echter begon ik toch weer te twijfelen en aangezien je er voor eeuwig aan vast zit heb ik het toen niet gedaan!

  5. hoihoi,
    Ja ik heb een tatoo en ben echt al wat ouder…ik heb hem al jaren…in mijn geval nam ik hem omdat mijn vader overleed toen ik een heel jong meisje was..ondertussen ben ik veel ouder en natuurlijk denk ik nog heel vaak aan mijn vader, maar naar de tatoo kijk ik eigenlijk nooit meer, want die hoort gewoon bij mij, zo gewend ben ik er aan…Ik vind tatoos ook erg mooi, maar zie wel dat sommige mensen ze nemen omdat het in de mode is…zo loopt half Nederland met een tribaltje onder aan hun rug en heeft de andere helft iets aan de binnenkant van hun pols staan…dit zijn vaak de mensen die wel spijt krijgen, omdat je smaak namelijk veranderd in de loop der jaren, of dat hij op een ongelukkig gekozen , zichtbare plek zit…

  6. Nope, gaat ‘m niet worden voor mij 🙂

    Wat ik trouwens wel écht vind is dat je een goede tatoeëerder moet zoeken… hoeveel ‘lelijke’ tatoeages (dus niet lelijk qua afbeelding, maar gewoon slecht gezet) je soms voorbij ziet komen op facebook 🙁 dat verpest toch gewoon het idee dat zoiets voor de rest van je leven op je lichaam zit xD

    (Weet je nog, bij Bridesmaids xD die zus van die huisgenoot met die Mexicaanse worm ofzo xD)

    1. Hahahaha, bridesmaids! Maar inderdaad: dan betaal je er maar wat meer voor. Je draagt het de rest van je leven mee!

  7. Ik zit al redelijk onder geklad :’) en ik ben nog lang niet klaar, het is super verslavend. Op mijn blog lees je onder de tag ‘tattoo’ meer. Ik zou het gewoon doen en je niet zoveel aantrekken van wat anderen zeggen, je zet een tattoo toch voor jezelf. Daarnaast loop ik op mijn 60e ook niet meer in bikini over het strand te paraderen en krijg ik toch wel rimpels dus ach. Die tattoo’s zijn nu een deel van mijn lichaam.

    1. Ja precies (van je 60e). Ik vind jouw tattoos ook mooi, ze passen heel goed bij je! En daarom zijn ze geweldig 🙂

  8. Ik heb hetzelfde eigenlijk, veel vind ik heel mooi maar ook heel veel vind ik niet zo mooi. Ik wil er heel graag nog ooit één maar ik twijfel voorlopig nog te erg.

  9. Ik vind kleine tattoos bij anderen soms wel mooi (mijn neef heeft z’n hele been vol staan, dat dan weer niet), maar ik zou er zelf nog 1 nemen! Puur om het definitieve denk ik.

  10. Ik vind die van Debby mooi! 🙂 Maar bijvoorbeeld Keiko Lynn, de blogger, vind ik ook toffe tattoo’s hebben. Vroeger was het een van mijn grootste wensen om mezelf onder te tattoeeren. Nu ben ik daar op teruggekomen. Versier mezelf liever met kleding, kan je tenminste nog wisselen. Als je zo wispelturig bent als ik is iets permanents niet zo handig…

  11. Ik heb precies hetzelfde, ik vind ze uiterst facinerend en ook vooral waarom mensen tatoeages laten zetten. Maar ik durf het gewoon niet en ik weet ook niet zo zeker of dat wat voor mij is, dus voorlopig komt er nog geen!

  12. Oooh ik vind dit zo herkenbaar! Ik voel me precies zo, ik twijfel al heel lang over een tattoo. Heb het ideale plaatje zelfs al jaren op mijn computer en telefoon staan. Maar toch houdt iets me tegen.. Het liefst zou ik hem ook nog op mijn pols willen, maar met mijn toekomstige werk in de hulpverlening vind ik dat toch net niet helemaal zo’n goed idee. Wie weet doe ik het ooit nog, maar zo lang ik twijfel ben ik bang dat ik spijt ga krijgen..

  13. Ik heb ook al jaren wat ideetjes in mijn hoofd. Maar inderdaad, zo lang ik nog teveel twijfel tussen alles wat ik zou willen en waar ik het wil, mag ik het nog niet van mezelf. Het is zo verleidelijk, en mooi.. Maar goed. Ik moet het eerst zeker weten voordat ik naar een artist ga.

  14. Hier 3 tattoo’s. De eerste kwam toen ik uit huis ging, een klein vlindertje op mijn onderbuik. Geen speciale betekenis, ik wilde een vlinder en dit plaatje viel me meteen op in het boekje bij de shop 🙂 Op mijn rechterpols heb ik 2 jaar terug een bloemetje laten zetten, wederom: ik wilde een bloemetje en schetste deze, de tatoeerder maakte hem nog net even wat mooier. Hij zit iets uit mijn pols zeg maar, waardoor hij met een lang shirt of lange blazer niet zichtbaar is op mijn werk. Afgelopen zomer hebben mijn man en ik beiden dezelfde tattoo genomen: Olivia, de naam van onze dochter, op onze ribben links. Hoeft geen uitleg lijkt me 😉 Heb van alle 3 geen moment spijt gehad en gok dat de volgende de naam van ons tweede (nog niet in de maak zijnde) kindje wordt. Of ik moet tussendoor iets leuks bedenken, kan altijd! Het is verslavend, een heerlijk gevoel (en toch ook weer niet haha). Ze zijn allemaal zwart trouwens.

    1. Ja dat verslavende hoor ik ook bij iedereen terugkomen! Leuk dat je vertelt wat je hebt laten zetten, vind ik leuk om te lezen 😉 Nou, snel een volgende kindje maken, dan mag je weer! 😉

  15. ZO eng. Echt, ik kan al geen grote bedragen uitgeven omdat ik bang ben dat ik er spijt van krijg, maar zoiets is nog 10 keer enger! Als je het echt echt echt wil, en je denkt dat je er later nog steeds bij van wordt en het nog steeds veel voor je betekent, dan zou ik er voor gaan! Ik vind het nu al dapper -auw!-. Liefs, Stella.

  16. Ik vind tattoos erg mooi, vooral als ze een betekenis hebben. Ik heb ook een tattoo, namelijk een vlinder op mijn kuit met papa erboven. Sommige meiden en jongens die zetten er maar wat neer en dan vind ik het weer niks.

  17. Ik hou van kleine tattoo’s… Ik heb na heel lang nadenken (10 jaar ofzo) nu 2 kleine hartjes op m’n beide alliches pezen. Voor mijn twee mannen in mijn leven! Ik wil graag nog een tattoo en kijk nu wat rond op pinterest… Hou t bij iets kleins hoor, zou graag iets met infinity willen maat dan graag mocht er ooit n tweede kindje komen.

  18. @marjolijn ik werk als hulpverlener en zie veel collega’s om me heen met zichtbare tattoo’s, gekleurd haar, priercinga etc… Echt alles kan tegenwoordig (ik werk met dementerende ouderen en ouderen die lichamelijk iets mankeren)
    Als je echt wil… Denk er nog bijv een jaar overna en doe het dan (of niet)

  19. Ik heb een tattoo, een ankertje samen met mijn beste vriendin. We zijn al bijn 25 jaar vriendinnen 😉 het ankertje hebben we an de bovenzijde een harte van gemaakt. Mijn tweede tattoo komt dit jaar nog, staat op me #Project2014 lijst haha. Op me rechter ribben wil ik de naam van me zoontje. Dat was zijn favoriete schop plek :).

  20. Ik zeg, doen! 😀 Zelf heb ik twee (bescheiden) tattoos op mijn enkel en voet, niet met een enorm verhaal erachter maar wél met persoonlijke herinneringen. Volgende week nr drie op een wat meer zichtbare plek, stiekem best spannend!

  21. Toen ik 18 was wilde ik net als iedereen toen een roos op mijn schouderblad. Was toen zoiets als dat aarsgewei dat nu iedereen heeft. Niet gegaan en dat is maar goed ook. Jaren later (zo’n 13 jaar later) overleedijn vader. Ter nagedachtenis aan hem en als Reminder voor de echt belangrijke dingen in het leven staat er nu een tekst op mijn pols. Zo neergezet dat ik hem kan lezen, en dat hij voor de ander ondersteboven staat. Want die tattoo is voor mij. Kortom, niet doen omdat je het een leuk plaatje vindt. Doen omdat het een betekenis voor je heeft, het is tenslotte voor altijd…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *